ميدانم دريچه پر مـهر قلب تو تا هميشه به رويم باز اسـت.

اگر هيچ صدايي مرا نخواند ، همين بس که صداي مهربان تو آرامم کند.

حتـــي اگـــر در هفـت آســـمان ، يک ستاره هـــم بــه من چــشمک نزنـــــد،

بزرگتــرين دلخوشــي ام چشمان توست کــه يه آسمــان ستاره در آن آشيان دارند.

چـــرا کـــه تو از ســـرزمين خورشيدي و آفتــــاب صميمي نگــاهت مــانـــدني اســت

حتـــي در هجــــوم بـــي رحـــم دردهـــاي زندگــي ،

 تنهـــــا نگـــاه پــــر مهــــر تو ســـت که

فــــــردايــــــــي ســـــبــــــز را بــــــــرايـــــــم تــــــــرانــــــــه مـــــــي خــــــوانــــــــد.

مــن بــــي تو پوچم و بـــدون محبت تو از خزان بي مهري افسرده شده

و در زمــــــســـــتــــــان بــــــي مـــــحــــبــــتـــــي مــــي مــــيــــرم.

خیلی می ترسم اگه تو یه روز نصیب من نشی

اسیر عشقت شمو آخر زمن جدا بشی

پر بکشم از دلتو از قید من رها بشی

بری تو هم مثل همه واسم یه بی وفا بشی

نمی دونم که از این روزا، چرا محل نمی ذاری

می خوای بری عزیز من، رو قلب پا بذاری

وقتی میگی دوست دارم اصلا باور ندارم

آخر با رفتارت میگی که من تو رو دوست ندارم

نمی دونی چه می کشم از دست توای نازنین

از دست تو چکار کنم ، می خوای برم زیر زمین

توی ساحل روی شن ها قایقی به گل نشسته.        یکی با چشمون گریون گوشه ای تنها نشسته.

نگاه پر اضطرابش به افق به بی نهایت.                    ساکته اما تو قلبش داره یک دنیا شکایت.

تو چشاش حلقه ی اشکه توی قلبش غم دنیا.         منتظر به راه یاره تا بیاد امروز و فردا.

باورش نمی شه عشق و همه دنیاش زیر آبه .          تنها مونده توی ساحل زندگی براش عذابه

                                                   "تنهایی براش عذابه".

خاطرات لب دریا دیگه از یادش نمی ره.                    همه دنیاش زیر آب و خودشم به غم اسیره.

دست بی رحم زمونه عشقشو برده به دریا .            حالا از خودش می پرسه میادش آیا و آیا.

عاشقی که تنها باشه توی دنیا نمی مونه.              دل عاشق رو شکستن شده کار این زمونه.

خاطرات لب دریا دیگه از یادش نمیره .                     همه دنیاش زیر آب و از غم دوریش می میره.

هرگز از یادش نمی ره از غم دوری می میره.             از غم دوری می میره دیگه از یادش نمیره

نمیدانم چند غروب طلایی دیگر را باید تنها بگذرانیم

حتی نمیدانم این تنهایی پایان میگیرد یا نه

اما میدانم!

این را خوب میدانم که تمامی ستاره ها برایمان دعا خواهند کرد

خوب میدانم ماهیان دریا وصالمان را جشن میگیرند

و

تک درخت خشکیده ی تنها ترین کویر عالم گل خواهد داد

آن زمان که دستهایمان به هم میرسند

اگه سبزم اگه جنگل                                                                                      اگه ماهی اگه دریا

اگه اسمم همه جا هست                                                                  روی لبها تو کتابها

اگه رودم رود گنگم                                                     مثل مریم اگه پاک

اگه نوری بر صلیبم                              اگه گنجی زیر خاک

واسه تو قد یه برگم پیش تو راضی به مرگم

اگه پاکم مثل معبد                                   اگه عاشق مثل هندو

مثل بندر واسه قایق                                               واسه قایق مثل پارو

اگه عکس چل ستونم                                                        اگه شهری بی حصار

واسه آرش تیر آخر                                                                             واسه جاده یه سوار

واسه تو قد یه برگم  پیش تو راضی به مر گم

اگه قیمتی ترین سنگ زمینم                                                   توی تابستون دستای تو برفم

اگه حرفای قشنگ هر کتابم                                  برای اسم تو چند تا دونه حرفم

اگه سیلم پیش تو قد یه قطره                    اگه کوهم پیش تو قد یه سوزن

اگه تن پوش بلند هر درختم              پیش تو اندازه دگمه پیرهن

واسه تو قد یه برگم پیش تو راضی به مر گم

اگه قلبمو شکستی به فدای یک نگاهت

این منم چون گل پرپر که نشستم سر راهت

تو ببین غبار غم رو که نشسته بر نگاهم

اگه من نمردم از عشق تو بدون که رو سیاهم

اگه عاشقی یه درد، چه كسي آن درد رو  نديده

تو بگو كدوم عاشق، رنج دوري نكشيده

اگه عاشقي گناه، ما همه غرق گناهيم

ميون اين همه آدم، يه غريب و بي پناهيم

تو ببين به جرم عشقت‌، پرپروازم بستند

تو نديدي من مغرور چه بي صدا شكستم

چه بگم وقتي كه عاشق، زخمي تيغ هلاكه

همه بال و پر زدن‌اش رقص مرگي روي خاك

شبان غم تنهايي خويش

عشق يعني مستي و ديوانگي

عشق يعني با جهان بيگـانگي

عشق يعني شب نخفتن تا سحـر

عشق يعني سجده ها با چشم تر

عشق يعني سـر بـه دار آويختن

عشق يعني اشک حسرت ريختن

عشق يعني در جهان رســـوا شدن

عشق يعني مست و بي پروا شدن

عشق يعني سوختن يا ساختن

عشق يعني زنـــدگي را باختن

عشق يعني انتــظـار و انتـــظـار

عشق يعني هرچه بيني عکس يار

عشق يعني ديـــده بـر در دوختن

عشق يعني در فـراقـش سوختن

عشق يعني شعله بر خرمن زدن

عشق يعني رسم دل بر هم زدن

عشق يعني لحظه هاي التهــاب

عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

عشق يعني با پرستو پر زدن

عشق يعني آب بـر آذر زدن

عشق يعني سوز نِي ، آه شبان

عشق يعني معني رنگين کمان

عشق يعني شاعري دل سوخته

عشق يعني آتشـي افــروختـه

عشق يعني با گلي گفتن سخن

عشق يعني خـون لاله بــر چمن

عشق يعني ديــده بر در دوختن

عشق يعني در فراقش سوختن

عشق يعني يک تيمّم، يک نماز

عشق يعني عالمــي راز و نيـــاز

عشق يعني چون محمـــد پا به راه

عشق يعني همچو يوسف قعر چاه

عشق يعني بيستون کندن به دست

عشق يعني زاهـد ، اما بُـت پـرست

عشق يعني همچو من شيدا شدن

عشق يعني قطـــره و دريا شــدن

عشق يعني يک شقايق غرق خون

عشق يعني درد و محنـت در درون

عشق يعني يک تبلور يک ســـرود

عشق يعني يک سلام و يک درود

عشق ، آمدني بود نه آموختني

چرا به من می گویند ،دوستش نداشته باشم

 مگر دوست داشتن جرم است ؟

 من نمی فهمم که چرا دوست داشتنش مرا به گناه خواهد

 کشاند من گناه نمیکنم من گناه را دوست ندارم

 ولی او را چرا...

 من او را فرا موش نمیکنم ولی گناهش راچرا ...

 من دوستش دارم و اور ا فراموش نمیکنم

 ولی گاهی گریز باید کرد و گاهی نمی شود گریخت

 وآن لحظه که نمیتوانی از آن بگریزی

همان لحظه ای است که من از آن می ترسم ولی آن را تجربه کردم تجربه ای که خدایم ببخشاید و عشق واسطه شود تا بخشیده شوم

         در شهری به نام عشق کوهی است به نام محبت

                  در این کوه رودی است به نام صفا

         در این رود آبراهی میرود به نام وفا

                 سر انجام این آبراه به آبگیری میریزد به نام وداع

همين عصر خواهم رفت

قضاوت کارهايم بماند برايه روزه محشر

خود را ويران کرده و ميروم

تو خود را به زحمت مينداز

با تو وداع نخواهم کرد

از ميان انگشتانت

همچون آب،جاری شده،خواهم رفت

تو بعد از اين لزات بسياری خاهی برد

من نه جسمم باقی خاهد ماند نه سختيهايم برايه تو

و اين بار شکايتی نخواهم کرد

دندانهايم را به هم ميفشارم و ميروم

خود را به بلا افکنده و ميروم

همچون گلوله ، همچون بمب

همچون کوه خود را منفجر کرده و ميروم

همه چيز را اينگونه به پايان خواهم رساند(اينگونه محو خواهم شد)

اين عشق را دريده خواهم رفت

وداعم گرم و صميمی نخاهد بود

درها را پشت سر بر هم خواهم زد و خواهم رفت

ترانه ای را که برايت نوشتم

در سازم شگافته،خاهم رفت

من گريه نميکنم اين را خود ميدانی

رويم را پوشانده و خاهم رفت

از پرندگان از سگها

از عزيزم گريخته خواهم رفت

هر چه را که از تو به امانت دارم

به جايش برگردانده و ميروم

خود را برايت لوس نميکنم

قلبم را له کرده خواهم رفت

برايت وصيتی نمينويسم،از من گلايه مکن

*گلوله را بز سرم خالی کرده خواهم رفت*

اگر می بینی شادم ، خندانم ، با وجود اینکه اینهمه غصه

 در دل دارد ، تنها به امید بودن تو است....

اگر می بینی آرامم ، بی تابم ، سر به زیر ، ساکت و گوشه گیر ، فقط

به خاطر عشقی است که از سوی تو در دلم نشسته است....

اگر دیدی گریانم ، خسته ام ، شکسته ام ، پریشانم ، بدان که بدجور

 دلم هوای تو را کرده است و دلم دیگر طاقت دوری تو را ندارد !

اگر دیدی نیستم ، نه صدایی و نه خبری از من نیست بدان

 که از عشق تو مرده ام

 اگر دوستی است تنفر برای چه؟

 اگر عشق است جدایی برای چه؟

اگر تو نباشی من برای چه؟

آمدی، جانم به قربانت ولی حالا چرا بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا

نوشدارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی سنگدل این زودتر می خواستی،حالا چرا عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست من که یک امروز مهمان تو ام ،فردا چرا

 نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا

کليد همه کارها صبر است. شما جوجه را با صبر کردن از تخم مرغ به دست مي آوريد نه با شکستن آن. هر چيز ارزشمندي ارزش انتظار کشيدن را دارد. شکست چیزی نیست بجز دست کشیدن از تلاش. وقتي که دنبال خوبي ديگران باشيد بهترين را در خودتان خواهيد يافت. جای تاسف است که کسي ما را دوست نداشته باشد، ولي تاسفبارتر از آن اين است که قادر نباشيم دوست بداريم.

معرفت در گراني است به هر کس ندهند

 پر طاووس قشنگ است به کرکس ندهند

ما که رفتيم ولي يادت باشه ديونه بوديم

 واسه تو يه عمر اسير،تو کنج اين خونه بوديم

 ما که رفتيم تو بمون با هر کي که دوسش داري

 با اوني که پنهوني سر روي شونش ميذاري

ما که رفتيم ولي اين رسم وفاداري نبود

 قصه چشماي تو واسه ما تکراري نبود

 ما که رفتيم حالا تو مي موني و عشق جديد

 ما که رفتيم ولي مزد دستاي ما اين نبود

 دل ما لايق اينکه بندازيش زمين نبود

 هر کس به طریقی دل ما میشکند

           بیگانه جدا دوست جدا میشکند

                    بیگانه اگر میشکند حرفی نیست

                               از دوست بپرسید که چرا میشکند

دلم ميخواد قصه بگم اما نه از اون قصه ها
يه قصه اي که توي اون من باشم و تو و شما

ميخوام ازاون روزي بگم که سردو باروني بودش
اما نگاه ما دوتا بارونو زيبا ميدونست

ميخوام ازاون روزي بگم که در کنار هم بوديم

تو پيش من
من پيش تو

ميخوام بگم

خدا کنه
که مرغ عشق باز بخونه

گلدون مهرو عاطفه نشکنه سالم بمونه
کاش ميتونستيم که بيايم دستامونو به هم بديم

بيايم و با تيشه ي مهر به خار نفرت بزنيم

زيبايي دنيا را تنها آن لحظه كه به چشمان تو نگريستم دريافتم
و از آن پس هيچ لحظه اي از عمرم بدون انديشه تو سپري نشد
اگر عمر من تنها يك شب باشد آرزو دارم همان يك شب را با تو بگذرانم
چراكه محبوبم اين دتيا تنها هنگامي زيباست كه در كنار تو باشم
عشق من تمناي زندگي با تورا دردل دارم
ودوست دارم هر شب در عشق تو صبح گردد
من دلبسته عشق تو شدم وديدي كه به عشقت پاسخ دادم
تو اجازه دادي كه عشقت را در دل احساس كنم
پس با قلبم تورا صدا ميزنم

يک نکته:

حرکت و جهت آب رودخانه تصویر زمان است. همه وهم و خیال. از بالا که بنگری نه حرکتی است نه رسیدنی. پایین که باشیم قطره ای هستیم در حرکتی در مجرای زمان . قطره پهلویی را که می بینیم چنانچه در کنارمان بماند، چنانچه دستمان را بگیرد، عاشق می شویم و می خواهیم تا انتها تا دریا همراه خود ببریم. اما تخته سنگی که می آید جدا می شویم و هر یک به تنهایی ادامه می دهیم....

ا ی آنـــکـــه نــــداری خــــبــــر از عـــــالـــم عــشــــق

تـــو بــــدان کـــه زنـــد گــــانـــی عــشــــق اســـــت

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هـــمـــه جـــا بـــه بــی وفـــايـــی مـثـلـنـد خـوبـرويان

تـــو مـيـان خــوبــرو يــان مــثــلی بــه بــی وفـــايــی

<<هاتف اصفهانی>>

<<فرخی يزدی>>

<<شيخ بهايی>>

<<حزين لاهيجی>>

<<وصال شيرازی>>

<<لــــا اد ری>>

<<مشفق کاشانی>>

<<مهـــــرداد اوستا>>

<<مهــدی سهيلی>>

<<عماد خراسانی>>

<<بهادر يگانـه>>

<<معروف تبريزی>>

<<فيـاض لاهيجی>>

<<هلالی جغتايی>>

طفلی ماه ! 

طفلی ماه چه قدر غصه داره !

بعضی شبها از ابرها واسه گم شدن کمک می گیره .

خیلی شبها با آدمهای دور از معرفت که حتی نگاهشون رو ازش دریغ می کنند قهر می کنه.

هر چند وقت یه بار از غصه عین هلال میشه .

افسوس ........دریغ از یک نگاه

در انتظار یک جفت چشم مهربون که با مهربونی نگاه به ماه تنها کنن

وقتی نگاهش می کنی اونوقتهایی که شبیه مادرش خورشید میشه..........

حتی اون موقع هم درد رو توی دل کوچیکش حس می کنی

راستی!

اگه ستاره ها دور و برش نبودن اکه یه شب تنهاش بذارن !

چی میشه .....

دیدین بعضی وقتها کینه میکنه بین زمین و مادرش خورشید خانوم می ایسته ؟

اونوقته که بهش توجه می کنی و با حیرت نگاهش می کنی اما اون از شرم سیاه میشه ، خجالت می کشه و بعد از چند لحظه............

ستاره های مهربون هیچوقت تنهاش نمی ذارن 

راستی! 

اگه اونها بهش چشمک نزنن ماه مهربون تنها کجا میره ؟

شیمی:عشق تنها اسیدی است که در قلب اثر می کند.

فیزیک:قلب مانند یک آهنربا عشق را جذب میکند.

ادبیات:عشق مانند لیلی و مجنون اثر نظامی است.

ورزش:عشق تنها توپی است که هیچگاه به اوت نمی رود.

بینش:عشق مو هبتی الهی است.

زیست:عشق نوعی بیماری است که میکروب آن از راه دل

وارد می شود.

زبان:عشق تنها فعلی است کهed نمی گیرد و به  past(گذشته)

بر نمی گردد.

زمین شناسی:عشق تنها فسیلی است که در قلب می ماند.

لغت نامه

عشق:شمع بااشک ولی بدون دود

اسکناس:کاغذ همه کاره

سیم خاردار:دیوار تابستانی

جیب:گاو صندوق لباس

جواز دفن:گذر نامه ی اون دنیا

عشق:دریای طوفانی

چراغ راهنما:پاسبان برقی

دمپایی:نفر بر

دوزاریش آنتن نمیده:نمیگیره.نمی فهمه

پاک کن:مالش بر دانش

هاونگ:لهستان

عشق:جاده بی پایان

آهاي آدميان ، به چشمهاي خود بياموزيد كه نگاه به كسي نيندازند

 اگر نگاه انداختند عاشق نشوند

 اگر عاشق شدند وابسته نشوند اگر وابسته شدند مجنون نشوند

 و اگر نيز مجنون شدند با عقل و منطق زندگي كنند

آهاي عاشقان اينك كه پا به اين راه دشوار گذاشته ايد

 با صداقت عشق را ابراز كنيد ، تنها عاشق يك دل باشيد

 تنها به يك نفر دل ببنديد ، و با يكرنگي و يكدلي زندگي كنيد

آهاي عاشقان به عشق خود وفادار باشيد ، تا پايان راه با عشق باشيد

 و از ته دل عشق را دوست داشته باشيد

آهاي عاشقان از تمام وجود عاشق شويد ، و با اراده و اطمينان پا به اين راه بگذاريد

رسم عاشقي دروغ و خيانت نيست ، رسم عاشقي صداقت است پس سرلوحه و الگوي

 خود را صداقت قرار دهيد

آهاي عاشقان نه لازم است مجنون باشيد و نه فرهاد ، تنها خودتان باشيد

  همين و بس.......

آهاي عاشقان ، ساده نباشيد ، عشق را از ته دل بخواهيد

 و انتظار عشق را حتي تا پاي مرگ بكشيد

آهاي عاشقان عشق را براي قلبش بخواهيد نه براي هوس

 و خوش گذارني و گذراندن

** لحظه هاي زندگي با هدف عاشق شويد **

**و با عشق نيز از اين دنيا برويد**

تــــا کـــه از ديــــوان هستی درس عشق آموختيم

سبنــــه را چون لالـــه از داغ محبت ســــوختــيم

عنــــدليب هـــر چمـــن بـــوديم از غــوغـای زاغ

عــــزلت عنقـــا گـــزيديـــم از نــــوا لب دوختيــم

روزگــــاری گـــر چه بازار تملـــــق گـرم بــــود

مـــا بهـــر نا کس متــاع آبـــــرو نفـــــــروختيـــم

عاقبت از تنگنـــــای خـــاک ســر بر مـــی کشــد

گنج اسراری کــــه در کــــان ضميـــر انــدوختيم

نـــام ما از دفتــــر گيتـــی فـــدايی محــــو نيسـت

تا كه از ديــــــوان هستی درس عشق آمـوختيـم

چون که برداشته شد لبت از روي لبم
                            توبه کردم که دگر توبه بيجا نکنم

_{عزیزم با تمام وجود فریاد میزنم دوستت دارم}

میدونی فاصله بین انگشتات برای چیه ؟

برای اینکه یه نفر با انگشتاش این جای خالی رو پر کنه

پس دنبال دستی باش که تا ابد بتونه دستاتو بگیره...

یه روزی توی جهنم می بینمت

تو به جرم اینکه قلب منو دزدیدی

منم به خاطر اینکه خدا رو ول کردم تو رو پرستیدم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

میگویند شیشه ها احساس ندارند

اما وقتی بر روی شیشه بخار گرفته ای نوشتم:

دوستت دارم

آرام گریست...

کاش بيايم براي بي پناها سايبون باشيم

با دلاي دل شکسته کمي مهربون باشيم

***

کاش بيايم به باغبونا کمي حرمت بذاريم

احترام دلاي شکسته رو نگهداريم

***

کاش به مهربونترا دين مون و ادا کنيم

سهم خوشبختي مون و وقف بزرگترا کنيم

***

کاش يه کاري بکنيم که خستگيها دربشه

مرحمي بشيم که زخم آدما بهتربشه

***

کاش که شاخه درخت زندگي رونشکنيم

هفته اي يه بار به باغبونامون سربزنيم

***

کاش که پاک کنيم تمام اشکايي که جاريه

خوب نگه داريم چيزي که واسه يادگاريه

***

کاش دس پرنده هاي بي پناه وبگيريم

توي آسمون بريم دامن ماه وبگيريم

***

کاش با مهربوني مون غصه ها رو کم بکنيم

رشته هاي عشق و تا هميشه محکم بکنيم

***

کاش بشينيم پاي صحبت اونا که بي کسن

اگر درد و دل کنن به آرزوشون ميرسن

***

کاش تو عصري که همش سنگيه وآهنيه

بگيم از چيزهايي که خوب ولي رفتنيه

***

کاش هنوز دير نشده قدر هم و خوب بدونيم

نکنه دير بشه تا ابد پشيمون بمونيم

***

کاش که اين يه جمله هيچ موقع ز يادمون نره

آدمي چه خوب باشه چه بد باشه مسافره

مريم حيدرزاده

               می خونم به هوای تو           چقدر خالیه جای تو

               دلم کرده هوایت                  دلم تنگه برایت

تو رو می طلبم لحظه به لحظه            تویی تاب و تبم لحظه به لحظه

چشات شهرِ منه که شهر قصه اس       برای هر شبم لحظه به لحظه

                     تو از هزارو یک شبی       بجز تو زندگی، هیچه

                     یه دنیا همه هیچه          دنیا بی تو هیچه

من از نگاه تو شبو شناختم                     غزل دیدم و عاشقانه ساختم

تو هر بیتِ (( غزلِ قصه ی ِچشمات))         دلم قافیه شد، قافیه باختم

شبِ چشمِ تو قیمتی ترینه                     به انگشترِ عمرِ من نگینه

همه دنیای من فقط همینه                     همین شرقی ترین شبِ زمینه

                    تو از هزارو یک شبی       بجز تو زندگی، هیچه

                   یه دنیا همه هیچه            دنیا بی تو هیچه

تو معجون گُل و مخملُ و نوری               پریواره ی قصه های دوری

تموم قصه ها بی تو می میرن               که تو حوصله یِ سنگِ صبوری

تو رو می طلبم لحظه به لحظه              تویی تاب و تبم لحظه به لحظه

چشات شهرِ منه که شهر قصه اس       برای هر شبم لحظه به لحظه

                     تو از هزارو یک شبی     بجز تو زندگی، هیچه

                    یه دنیا همه هیچه          دنیا بی تو هیچه

گاه آرزو میکنم زورقی باشم برای تو

بدان جا برسد که می خواهی

زورقی توانا به تحمل باری که بر دوش داری

زورقی که هیچگاه واژگون نشود

به هر اندازه که نا آرام باشی

یا متلاطم باشد دریایی که در ان می رانی

گلم از خود رهيدن را بياموز

به سر منزل رسيدن را بياموز

* * *

مجال تنگ و راهي دور در پيش

به پاهايت دويدن را بياموز

* * *

زمين بی عشق خاكی سرد و مرده ست

به قلب خود تپيدن را بياموز

* * *

جهان جولانگهی همواره زيباست

به چشمت خوب ديدن را بياموز

* * *

بياموز، آفريدندت توانا

توانا، آفريدن را بياموز

* * *

جهان طعم شراب كهنه دارد

به لبهايت چشيـدن را بياموز

* * *

تو اهل آسمانی ای زمينی

به بال خود پريــدن را بياموز

* * *

صدايت ميكنند از عالـم عشق

به گوش جان شنيدن را بياموز

* * *

نسيمی باش و از باد بهاری

سحرگاهان وزيــدن را بياموز

* * *

تو ابر رحمتی گاهی فرو ريز

ز اشك خود چكيدن را بياموز

* * *

گذارت گـر ز راهی پر گل افتاد

به دست خود نچيدن را بياموز

* * *

به عاشق غمزه و غم ميفروشند

تو از اول خريدن را بياموز

* * *

كمانت ميكند اين بار سنگين

تو پيش از آن خميدن را بياموز

* * *

جهان از هر دو داری شادی و غم

شكيب داغ ديدن را بياموز

* * *

به دنيا دل سپردن نيست دشوار

ز دنيا دل بريدن را بياموز

* * *

نياسودن به دوران جوانی

به پايان آرميدن را بياموز

* * *

به جولان در سخن«سالك» مپرداز

دمی در خود خزيدن را بياموز

متن آهنگه میگه :

"" وقتی که رفتم تازه تو .. میفهمی عاشقی چیه ..

میشناسی عشق رو بعد از من .. میفهمی عاشقت کیه .. ""

خدای بزرگ ..

کاش میدونستی چقدر دلم به مصداق همین یه ترانه خوشه ..

بعد از روشن شدن دروغ یک ادعای عاشق بودنت ..

بعد از هزاران نامردی و خیانتت ..

بعد از میلیونها دروغ و بد قولیت ..

دلم فقط به همین خوشه ..

که بفهمی عاشق واقعیت کی بود .. که پشیمون بشی ..

پشیمون از اینکه راه برگشتی نذاشتی ..

كاش مي شد زندگي از سر گرفت ..........واژه هاي ناب را در بر گرفت