کوچولو بودم فقط بلد بودم ۱۰ تا بشمارم

 یعنی نهایت هر چیز ۱۰ تا بود

از بابا بستنی میخواستیم ۱۰ تا

مامانو ۱۰ تا دوست داشتیم

خلاصه ته دنیا همین ۱۰ تا بود و این ۱۰ تا خیلی قشنگ بود...

ولی حالا نمیدونم ته دنیا چقدره ..

نهایت دوست داشتن چند تاست

اما میخوام بگم دوست دارم

میدونی چقدر؟

اندازه ی همون ۱۰ تای بچگی

که از یه دنیا بیشتره

دلم از اينکه چرا ديدمت مي سوزه

دلت همیشه زندان من است

اتشکده تو ازان من است

ان روز که لحظه وداع من و تست

ان شومترین لحظه عمر من است

برای شکستن من یه اخم کافیه

نیازی به فریادت نیست

واسه اشک ریختنم سکوت تو کافیه

نیازی به قهر نیست

برای مردنم حرف رفتنت کافیه

نیازی به انجامش نیست.

نمی دونم چه بگم اما فقط می گم

OLNY FOR YOU

...........

.......

.....

...

.

اگردیدی که یاری در برم هست 

بدان این حاصل تنهاییم است 

ولیکن دردرون خودهنوزم 

زبی یاری دل دارم میسوزم 

چراآهی گرفته دامن من 

چراهرکس گریزد ازدل من

توکی شمع گشتی من دورت نگشتم 

من وتویارشدیم بهرتومن پرپرنگشتم 

من مانده ام تنهاچرایاری نمی آید 

دلم ازپیش لطف رب چرابی بهره می آید 

من که از بهردلم هیچ دلبری پیدانکردم 

گو که ازبهردلم پیش که من صودانکردم 

ای یارمن کجایی؟ 

از بهراین دل من 

وقت است که بازآیی

دوست دارم ساعت ها در خلوتی سرد که با حضورت معنا می یابد کنارت بنشینم و گوش به نوای صدایت بسپارم .

دوست دارم غرورم را در سرزمین غربت دل جا بگذارم و عشق را که در نهان خا نه قلبم سپرده بودم برایت به ارمغان بیا ورم.

اه که دوست داشتن ها چقدر کوتاهند !

دوست دارم که ابر نگاهم فقط برای تو ببارد و خورشید قلبم تنها در سرزمینی که ملک توست طلوع کند.

اری دوست دارم تا همیشه به تو بگویم :

ای سرور خوبان

و ای پادشاه قصر ویران شده ی قلبم

دوستت دارم

اگه تو رو دوست دارم خيلي زياد منو ببخش

   اگه تويي اون كه فقط دلم مي خوات منو ببخش

          منو ببخش اگه شبها ستاره ها رو مي شمارم

              منو ببخش اگه بهت خيلي ميگم دوست دارم

                     منو ببخش اگه برات سبد سبد گل مي چينم

                    منو ببخش اگه شبها فقط  تو رو خواب مي بينم

                               اگه تو رو دوست دارم خيلي زياد منو ببخش

                                 اگه تويي اون كه فقط دلم مي خوات منو ببخش

منو ببخش اگه واسه چشماي تو خيلي كمم

    تو يك فرشته اي  و من خيلي  باشم يك آدمم

      منو ببخش اگه برات مي ميرم و زنده مي شم

         اگه با ديوونه گي هام پيش تو شرمنده مي شم

              منو ببخش اگه همش مي سپارمت  دسته خدا

                      اگه پيش غريبه ها به جاي تو مي گم شما

                منو ببخش من نمي خوام تو رو به ماه نشون بدن

                           نشوني تو نه به شب و نه دسته آسمون بدن

                               منو ببخش اگه ميخوام تو رو فقط واسه خودم

                           ببخش اگه كمم ولي.....

                                                                       زيادي عاشقت شدم

اگه تو رو دوست دارم خيلي زياد

                                             منو ببخش

اگه تويي اون كه فقط دلم مي خوات

                                                    منو ببخش

زندگی رنگ و نیرنگ و بدجوری دروغه

                                                      خوبیهامون زیر خاک،اما خطاها توی بوقه

تو میگی عاشقی اما نگاهت چرا سرده؟

                                                      توی چشمام چی می بینی؟غیر اینکه پر درده

بیا امروز مینویسم برات از راه درازی

                                                      راهی که با من تنها تو می تونی بسازی

توی این راه دراز،با هم و از همدیگه دوریم

                                                      همه جا ظلمت و شب،اما به دنبال ظهوریم

همه با چشم بد و فکر غلط شاهد کورن

                                                      از حقیقت چه گریزون،دیگه از عاطفه دورن

هرچه گفتیم و نوشتیم به خدا عین ثوابه

                                                      غیر از این زندگی،چی بگم ؟ عین عذابه

خیلی ها مثل گل،اما پر تیزی پر خارن

                                                      زخم دل رو نمی بینن،روی دلها پا میذارن

ظاهراشون همه زیبا،همه طناز و ملوسن

                                                      توی دل اما سیاهی روی شیطون رو می بوسن

وقتی دستت رو میگیرن پر بغض و پر کینه

                                                      خنده ای که پر نیرنگ،پس،چه مذهبی و دینه؟

آدما خیلی عجیب و همه تو حالی غریبن

                                                      شب تا صبح عاشق نورن،اما تو فکر فریبن

نمیدونم که چرا بد جوری حالم رو گرفتن

                                                      انگاری چاقو تو قلبم اما دستم رو گرفتن

خدا جون کاری بکن تا بد و بد کاری نباشه

                                                      من بردار از زمین تا غم و غمخواری نباشه

از ته دل مینویسم نمیخوام اینجا بمونم

                                                      مثل مستا زیر بارون با لب بسته بخونم

من و بگذار و رها کن تا بگم بی تو چه هستم

                                                      منی که عاشقتم تا پای جونم با تو هستم

باز هم امشب دلم یک جای دیگر ساکن است

باز هم یک آسمان غم در دلم پنهان شده است

باز هم فریاد یک تنها به گوشم می رسد

باز هم باران برایم بغض را می آورد

باز آمد   باز غرید   باز هم فریاد زد

کاش می شد یک قدم در زیر فریادش دوید

کاش می شد جرعه ای از اشکهایش را چشید

کاش می شد با صدایش عشق را فریاد زد

کاش می شد بوی نازش را به فردا هدیه داد

کاش می شد قطرهایش را برای عاشقان توصیف کرد

کاش می شد عشق را با قطرهایش پاک کرذ

باز هم تنهائیم در زیر باران می دود

باز باران آمد و من را به تو نزدیک کرد

کاش باران هم قدم با ما شود

در کنار لحظه های گرممان جاری شود

من پذيرفتم که عشق افسانه است  ...    اين دل درد آشنا ديوانه است

 مي روم شايد فراموشت کنم      ...     با فراموشي هم آغوشت کنم

مي روم از رفتن من شاد باش      ...       از عذاب ديدنم آزادباش

 گر چه تو تنها تر از ما مي روي     ...      آرزو دارم ولي عاشق شوي

 آرزو دارم بفهمي درد را          ...          تلخي بر خوردهاي سرد را

من به دختری وفا نمودم و او

پشت پا زد به عشق و اميدم

هر چه دادم به او حلالش باد

غير از آن دل كه مفت بخشيدم

دل من كودكی سبك سر بود

خود ندانم چگونه رامش كرد

او كه می گفت دوستت دارم

پس چرا زهر غم بجامش كرد

باز هم در نگاه خاموشم

قصه های نگفته ای دارم

باز هم چون به تن كنم جامه

فتنه های نهفته ای دارم

باز هم می دود به دنبالم

ديدگانی پر از اميد و نياز

باز هم با هزار خواهش گنگ

می دهندم بسوی خويش آواز

زانچه دادم به او مرا غم نيست

حسرت و اضطراب و ماتم نيست

غير از آن دل كه پر نشد جايش

بخدا چيز ديگرم كم نيست

كو دلم كو دلی كه برد و نداد

غارتم كرده، داد می خواهم

دل خونين مرا چكار آيد

دلی آزاد و شاد می خواهم

دگرم آرزوی عشقی نيست

بی دلان را چه آرزو باشد

دل اگر بود باز می ناليد

كه هنوزم نظر باو باشد

او كه از من بريد و تركم كرد

پس چرا پس نداد آن دل را

وای بر من كه مفت بخشيدم

دل آشفته حال غافل را

اجازه هست که عشقتو، تو کوچه ها داد بزنم؟

رو پشت بوم خونه ها اسمتو فریاد بزنم

اجازه هست که هر نفس ترانه بارونت کنم؟

ماه و ستاره رو فدای اون چشمونت کنم

اجازه هست که خنده هات قلبمو از جا بکنه؟

بهت بگم عاشقتم،دوست دارم یه عالمه

اجازه هست بهت بگم عشقتو ،توی سینمه؟

جونمو هم به پات بدم بازم برای تو کمه

بمن بگو،بگو به من،بگو منو دوستم داری

بگو که واسه هوست پا رو دلم نمیذاری

اجازه هست نگاتو ،تو خاطرم قاب بکنم؟

چشمی که بد خواهمونه بخاطرت خواب بکنم

اجازه هست فریاد بزنم،تو قلبمی تا به ابد؟

بدون اگه رسوا بشم،بخاطرت خوبه نبرد

اجازه هست کنار تو به اوج ابرا برسم؟

دست تو ،توی دستمو،برم به فردا برسم

اجازه هست دریا بشم،کویر رو پیمونت کنم؟

تو صدف دلم بشی،من تو دلت خونه کنم

اجازه هست یه لحظه باز تو چشات نگاه کنم؟

با یک نگاه بی ریا ،روی غمو سیاه کنم

اجازه هست؟؟؟

کوه و میذارم رو دوشم

                     موج و از دریا میگیرم

                             شیرهء سنگ و میدوشم

                                     میارم ماه و تو خونه

                                              می گیرم باد و نشونه

                                                     همه خاک زمینو

                                                            می شمُرم دونه به دونه

                                                                اگه چشمات  بگن آره

                                                                هیچ کدوم کاری نداره 

                                                              دنیارو کولم میگیرم

                                                     روزی صد دفعه می میرم

                                              میکَنم ستاره هارو

                                     جلوی چشات میگیرم

                           چشات حرمت زمینه

                     یه قشنگ نازنینه

           تو اگه بخوای نذارم

     هیچ کسی تورو ببینه

 اگه چشمات بگن آره

 هیچ کدوم کاری نداره

        چشم ماه و در میارم

                یه نرده بون میذارم

                       عکس چشمت و میگیرم

                               جای چشم اون میذارم

                                        آفتاب و بَرِش میدارم

                                               واسه چشمات در میذارم

                                                      از چشات آینه میسازم

                                                              با خودم برات میارم

                                                                 اگه چشمات بگن آره

                                                                هیچ کدوم کاری نداره

تا حالا هیچ به این موضوع فکر کردی :

که از این دنیا چی می خوای ؟           

حتما می گی :

درس می خونم ،میرم سرکار،ازدواج میکنم و . . .

بعدش چی ؟

واسه کی ؟

واسه چی زنده ای ؟  

برای خودم سواله کاری به کار دیگران ندارما!

هیچ چیزم کم نداشتم وندارم هر چی که بخوام و اراده کنم بدست میارم.

اما واسه چی ؟

به خاطر کی؟

خیلی دیر اومدم اما زود دارم میرم

خیلی اشک ریختم اما زیاد نخندیدم

خیلی غصه خوردم واسه کسی هم درد دل نکردم

خیلی حرفا شنیدم اما زخم زبون نزدم

خیلی تنها بودم اما می دونم تنهایی هم عالمی داره 

می دونم دل من دیگه طاقت نداره

وقتی به خودم فکر می کنم اشکام جاری می شه این چه سرنوشتیه ؟

همش غم و غصه

که چی بشه؟

تو این دنیا به هر کی دل می بندی یه روزی می ذاره میره

پس غم چی رو میخورم ؟

خودمم نمی دونم ،آخه انسان چیه؟

از چی بوجود اومده دلش سنگه یا .............. 

هزاران دلیل و اماهای دیگر

اما دیگه هیچ اهمیتی نداره

چون بد جور دلم گرفته ،بد جوری دلم لک زده

واسه اون روزهایی که به هیچ چیز فکر نمی کردم

اما حالا حتی واسه نوشتن هم دلم تنگه

واسه یه  لبخند خوب و شیرین واسه .............

اگه سنگدلی رسم زمونه هستش پس اشک ریختن آدما واسه چیه ؟

حسرت خوردن دیگه چیه ؟

تا می تونی خوش باش چون یه روزی می رسه که می گی :

توی خونه تنهام،  بیرون تنهام، توی فکردن تنهام ،من همیشه تنهام

آتیش میگیری وقتی یه دوستی  اینو بهت میگه

آتیش میگیری وقتی می بینی یه دوستی بد جوری غم وغصه داره

اما فقط میتونی بهش بخندی یه لبخند تلخ و مسخره وار

چون می دونی تو هم یه روزی مثل اون می شی

چون اونم یه روزی مثل تو بود.........

................................................................................

كاش می توانستم بگويم چقدر دلتنگ لحظاتی هستم كه ساده از آن گذشتم

زندگی در حالی سپری می شود كه نمی دانم آيا فردايی هست يا نه ؟

و من به اين اميد زنده ام كه يك روز به او برسم و سرود زندگی را

زمزمه كنم

نزار باور کنم تنهای تنهام

نمیخوام با کسی غیر از تو باشم

میخوام از خوابی که لحظه اش، به ساله

برای دیدن روی تو پاشم

اگه تو باشی و دنیا نباشه

میشه با تو همه دنیا رو حس کرد

همه دنیا بیاد و تو نباشی

دلم دق میکنه با این همه درد

تمام زندگیم و زیر رو کن

که بی تو دلخوشی هام هم گناه

خودت باش و منو دیونگی هام

فقط  با تو دل من رو به راه

بزار باور کنم اینو که با عشق

حقیقت میشه تو افسانه باشه

میشه افسانه ها رو زندگی کرد

اگه حق با من دیونه باشه

وقتش رسیده  حال و هوایم عوض شود

با  سار  ِ پشت پنجره  جایم عوض شود 

هی کار دست من بدهد   چشم های تو

هی  توبه بشکنم  و  خدایم  عوض شود

با بیت های  سر زده  از سمت ِ ناگهان

حس  می کنم  که قافیه هایم عوض شود

جای تمام  گریه ،  غزل های ناگــــــزیر

با قاه قاه ِ خنده ی بی غم    عوض شود

سهراب ِ شعرهای من   از دست می رود

حتی اگر عقیده ی  رستم عوض شود

قدری کلافه ام    و هوس کرده ام  که باز

در بیت های بعد ،  ردیفم عوض شود

حـوّای جا گرفته  در این  فکر رنج ِ تلخ

انگــار  هیچ وقـت  به آدم  نـمی رسد

تن  داده ام  به این که بسوزم در آتشت

حالا  بهشت هم  به  جهنم  نمی رسد

با این ردیف و قافیه  بهتر  نمی شوم !

وقتش رسیده  حال و هوایم  عوض شود

نگات قشنگه وليكن يه كم عجيب و مبهمه

من از كجا شروع كنم دوست دارم يه عالمه

من و گذاشتی و بازم يه بار ديگه رفتی سفر

نمی دونم شايد سفر برای دردات مرهمه

تا وقتی اينجا بمونی يه حالت عجيبيه

من چه جوری واست بگم بارون قشنگ ونم نمه

هوای رفتن كه كنی واسه تو فرقی نداره

اما به جون اون چشات مرگ گلای مريمه

آخرشم دق می كنم تا منو دوست داشته باشی

مردن كه از عاشقيه يک دفعه نيست كه كم كمه

من نمی دونم تو چرا اينجور نگاهم می كنی

زير نگاه نافذت نگاه عاشقم خمه

می پرسم از چشمای تو ممكنه اينجا بمونی ؟

می خندی و جواب می دی رفتن من مسلمه

برو به خاطر خودت اما به من قول بده

هرجای دنيا كه بری ديگه نشو مال همه

رسمه كه لحظه ی سفر يادگاری به هم می دن

قشنگ ترين هديه ی تو، تو قلب من يه مشت غمه

شايد اينو بهم دادی كه هميشه با من باشه

حق با تو،تو راست می گی غمت هميشه پيشمه

ديدی گلا شب كه ميشه اشكاشونو پاک می كنن

يادت باشه چشم منم هميشه غرق شبنمه

تو ميری و اسم منو از رو دلت خط می زنی

اسم قشنگ تو ولی هميشه هرجا يادمه

چشمای روشنت يه كم كاش هوای من رو داشت

تنها توقع ام فقط يه بار جواب ناممه

دوستت دارم ، دوستت دارم

 
 به لطافت برگ گل

 
به ظرافت و زيبايي گل رز ، نرگس ، مريم 

 دوستت دارم ، دوستت دارم

یه شب که داشتم تو اتاق خستگیم 

 از درد میمردم                         

يه صدا منو كشوند طرف خودش ...                                      

وقتی كنجكاو شدم ببينم چيه                                 

ديدم اون صدا محو شده

صدا كردم : تو كی هستی؟

صدای منو میشنوی؟                                                                    

كه يه دفعه ديدم صدای ضعيف و دردناك يه ناله ،  يك درد اومد

به من گفت : من اينجام                                            

من هميشه اينجام كنار تو نگاه كن

 الان دارم تو سینه ی تو میتپم

گ . . . و . . . ش . . . کن

اااااااااااااااااااااارووووووم م م م . . .

 حس میکنی منو ؟؟

من سالهاست كه تو وجود تو مرده ام

يخ زدم ، پوسيدم                                                   

 من مرده ام م م م م م م م م . . .

تو منو مدتهاست كه رها كردی ی ی ی ی ی  . . .

که با این حرفها نفهمیدم چه جوری اما                                                 

وقتی به خودم اومدم ديدم همه ی صورتم لبريز از اشکه . . .                                                            

آه ه ه ه ه ه . . .

يادم افتاد                                                      

من سالهاست كه به قلبم كاری ندارم 

ترکش کردم برای همیشه

چون يكی كه جنسش از يه تيكه سنگ بود به من ياد داد

كه هميشه

سنگ باشم                                                      

و در سنگلاخ ، سنگدلی زندگی کنم            

ولی الان ميخوام بهش بگم  

ميدونم كه مرده ای

از روز ازل مرده به دنيا اومده بودی

ای . . .

سنگین صفت سنگ روی                 

با سنگهای سختت هيچ وقت نمی تونی ديگه

سنگ مدفنم را تكه تكه كنی

لاشخور پرست پست . . . در همه وجودم نابودت كرده ام  تا عمق  ريشه های سپيدم

و فرياد كشيدم اااااااااااااااااای ی ی ی . . .  دلم

ولی دیگه دلم مرده بود . . .         

وقتی معلم پرسيد عشق چند بخشه؟ زود دستمو بالا بردم گفتم يک بخش،

 اما از وقتی تورو شناختم فهميدم عشق 3 بخشه:

 آتشه ديدنه تو…

 شوقه با تو بودن…

 و اندوهه بی تو بودن!

بدترين شكل دلتنگي براي كسي آن است كه در كنارش باشي و بداني كه هرگز به او نخواهي رسيد هيچ كس لياقت اشك هاي تو را ندارد و كسي كه چنين ارزشي دارد ... باعث ريختن اشك هاي تو نمي شود
 

..........................................................

نقش كردم رخ زيباي تو بر خانه دل........خانه ويران شدوآن نقش به ديوار بماند

..........................................................

داني كه چرا زميوه ها سيب نكوست نيمش رخ عاشق است و نيمش رخ دوست

 آن زردي و سرخي كه درآن مي بيني زردي رخ عاشق است و سرخي رخ دوست.

 آن دوست كه بي وفاست دشمن به از اوست... آن نقره كه بي بهاست

آهن به از اوست

....................................................

در نگاه كساني كه پرواز را نمي فهمند ،

 هر چه بيشتر اوج بگيري كوچكتر خواهي شد

...................................................

آن كس كه مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود كه به شوق من آمده باشد،

رهگذري بود روي برگهاي خشك پاييزي راه مي رفت صداي خش خش برگها

 همان آوازي بود كه من گمان ميكردم ميگويد:            دوستت دارم

بدرود ..........

 عزیزم غصه نخور زندگی با ماست
 اگه باختیم امروزو فردا که برجاست  

 توی این شب سیاه مه گرفته  
 نگاه کن خورشیدی از اون دورا پیداست

 عزیزم دنیا همین جور نمیمونه  
 یه روز اخر میشکنه خواب زمونه 

 عزیزم شب همیشه شب نمیمونه
 صبح میشه افتاب میاد رو بوم خونه

 عزیزم دنیا گلستون میشه یک روز 
 هر چی مشکل باشه اسون میشه یک روز

 مهربونی جای کینه رو میگیره
 هر جا دردی باشه درمون میشه یک روز

 عزیزم دنیا همین جور نمیمونه
 یه روز اخر میشکنه خواب زمونه

 عزیزم شب همیشه شب نمیمونه
 صبح میشه افتاب میاد رو بوم خونه

 بده دستاتو تو دستام -- تا با هم كلبه بسازيم

 كلبه اي پر از من و تو -- از من و تو ما بسازيم

عاشقی را شرط تنها ناله و فریاد نیست

تا کسی از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست

تا نشد رسوای عالم کس نشد استاد عشق

نیم رسوا عاشق اندر ماله خود استاد نیست

...............

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست 

تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست

تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم

 تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست

..........

عشق يعنی مستی و ديوانگی

عشق يعنی با جهان بيگانگی

عشق يعنی شب نخفتن تا سحر

عشق يعنی سجده ها با چشم تر

عشق يعنی سر به دار آويختن

عشق يعنی اشک حسرت ريختن

دوستت دارم .....

كاش قلبم درد پنهاني نداشت

چهره ام هرگز پريشاني نداشت

كاش مي شد دفتر تقدير عشق

حرفي از يك روز باراني نداشت

كاش مي شد راه سخت عشق را

بي خطر پيمود و قرباني نداشت

هرگاه دفتر محبت را ورق زدي و هرگاه زير پايت خش خش برگها را احساس كردي

 هرگاه در ميان ستارگان آسمان تك ستاره اي خاموش ديدي

براي يكبار در گوشه اي از ذهن خود نه به زبان بلكه از ته قلب خود بگو:

 N  يادت بخير N

دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواين التماسرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ
ـــــــــــ
ـــــــ

ــ

ـ

لحظه اي با من باش...

 تو کيستي که من اينگونه بي تو بيتابم                                 

            شب از هجوم خيالت نميبرد خوابم        

           تو چيستي که من از هر موج هر تبسم تو     

               بسان قايقي سرگشته روي گردابم

              گفتي شتاب رفتن من از براي توست 

            آهسته تر برو که دلم زير پاي توست

              دوستت دارم                        

کسي از جان شيرين نگذرد

 فرهاد نيست

 عاشقي مقدورهر عياش نيست

 غم کشيدن صنعت

 نقاش نيست

سه چيز در زندگي هيچگاه باز نمي گردند؛

زمان؛کلمات وموقعيتها

 و

سه چيزدرزندگي هيچگاه نبايدازدست

بروند ,آرامش,اميدوصداقت

 وسه چيزدرزندگي هيچگاه قطعي نيستند,

روياها,موفقيت وشانس,

وسه چيزدر زندگي ازبا ارزشترين ها هستند

عشق,اعتماد به نفس ودوستان واقعي

بود شمعي در غم پروانه اي

 روشن و تنها به فکر چاره اي

 شاپرک پروانه اي در فکراو

 آتشي در جان او افکنده بود

 درد پروانه ز درد شمع بود

 شمع هم از درد پروانه فروزان گشته بود

وفاي شمع را نازم كه بعد از سوختن

به صد خاكستري در دامن پروانه ميريزد

نه چون انسان كه بعد از رفتن همدم

 گل عشقش درون دامن بيگانه ميريزد

من میرم واسه همیشه    
                
خستـــم از روزای ابــری         خیلی سنگینه نـگاهت
دوست ندارم تو تابستون         بشینــم باز ســر راهت
نمیـــخوام بـــازم خیـالت         قبـلـه آرزوهــــام شــــه
تـــو بمــون و عاشقـــای         روی پُـــر غـرور و ماهت
 

آره مــن اونم که گفتــم          واسـه چشم تـو دیوونم
آره مـن قـول داده بــودم          تـا تهش بــاهات بمونـم
ولی پس دادی نگــــامو           زیــر رگبــــــار غـــرورت
من فقط یکــم شکستم          خوب نگام کنی همونم

چـمــدون رویـــاهـــامـو           دیگه برداشتم و بستم
دیگــه عین اون قدیمــا           چشــــاتو نمیپرستــــم
رخ تــو عین یه بـــــازی           منــو مـات قصه هـا کرد
حالا بی اسمـم و تنها            پُــرپــاییز و شکستــــم

اینــی که حــــالا میبـینـی       دیگه مجنون چشات نیست
دیگه وقتی نیمه شب شه       نگـران لـحظه هــات نیست
مـــن بــرام فــرقـی نــداره        کـــه تو بــاشی یـا نباشی
خیلـی وقته دیگه نیستی        تو دلم جـــایی برات نیست
      

از تو هیچ چیزی نـمونــده         نـه نگـــاهی و نـه یــــادی
مـــن سپردمـت به دریــــا         عـیــن یـــه مـوج زیـــــادی
تازه فهمیدم با این عشق         زندگیـــم چقـد تلـف شـد
تــو بـــه جــای التماســم         یـــه گُلـــم بهـــم نــدادی

   من میرم واسه همیشه

حقیقتو واست بگم به اخر خط رسیدم

نمیدونی چقدر دلم تنگ برای دیدنت

برای مهربونبات نوازشات بوسیدنت

به خاطرت مونده یکی همیشه چشم براهته

یه قلب تنها و کبود هلاک یک نگاهته

من میدونم همین روزا عشق من از یادت میره

بدش بهت خبر میدن

که داره دوستت میمیره

عکسای نازنینتو با چندتا گل کنارمه

ی بغض کهنه چند روزه دائم در انتظارمه

تنها دلیل زندگی با یه غمی دوست دارم

داغ دلم تازه میشه اسمتو وقتی میارم

وقتی تو نیستی چه کنم با این دل بهونگیر

مگه نگفتم چشمتو از چشم من هیچوقت نگیر

دلم می خواست یه چیزیو بدونی

که نه عاشقی نه مهربونی

میگم شبا ستاره ها تا میتونن دعات کنن

نورشونو بدرقه یه پاکیه خنده هات کن

تنها دلیل زندگی با یه غمی دوست دارم

تورا دوست میدارم

تورا به جای همه ی روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم

برای عطر گستره ی بیکران و برای عطر نان گرم

برای برفی که آب میشود

برای نخستین گل

تورا برای دوست داشتن دوست میدارم

جز تو چه کسی میتواند مرا منعکس کند؟

من خود خویشتن را بس اندک میبینم

بی تو جز گستره ای بیکران نمیبینم

میان گذشته و امروز

از جدار آینه ی خویش گذشتن نتوانستم

باید زندگی را لغت به لغت فرا گیرم

راست از آنگونه که لغت به لغت از یادش میبرند

تورا دوست میدارم

برای فرزانگیت که از آن من نیست

تو را برای سلامت

به رغم همه آنچیزهایی که بجز وهمی نیست دوست میدارم

برای این قلب جاودانه که بازش نمی دارم

تو می اندیشی که شکی

حال آنکه جز دلیلی نیستی

تو همان آفتاب بزرگی که از سر من بالا می رود

بدان هنگام که از خویشتن در اطمینانم

تورا دوست میدارم

تورا به جای تمام کسانی که دوست نمی داشتم دوست میدارم...

ديدي گفتم كه يه روز تموم مي شه

عشقي كه خدا داده آخر يه روز حروم مي شه

ديدي گفتم كه يه روز يه فاصله

واسمون مرزي تا خورشيد مي سازه

ديدي گفتم كه يه روز تنها مي شم

 تويه دنيا اينقدرغم مي خورم تا پير بشم

ديدي سر فصل خوشي چه زود گذشت

دوباره فصل زمستون شد برام يه سرنوشت

من نمي خوام تو بري از خاطرم

من مي خوام باشي كنارم ، تودلم

نگو باز مي خواي بري تنهايه تنها تا بهشت

يا ديگه ردي نذاري ازخودت روخاك وخِشت

نگو باز بايد بمونم تك و تنها تو زمون

يا بايد فراموشت كنم تورو با دل و جون

چون نمي خوام كه برام يه خواب بشي

يا فقط تو روياهام باهام باشي

من مي خوام اين دنيا رو رها كنم

با تو آسمونها رو پيدا كنم

من مي خوام هر جا برم با تو باشم

تو زمين يا آسمون تو نذار تنها بشم

مي دوني بي تو مي ميرم،پس نرو

اگه باز خواستي بري ، بيكَس نرو

اي خدا بذار با هم رها بشيم

از زمين و آدمهاش جدا بشيم

تو نخواي هيچكسي تنها نمي شه

پس نخواه عشق منم تنها بشه(از هدا)

تو برام تنهاتريني

تو برام قشنگتريني

تو نگيني

تو نگيني روي انگشتر قلبم

كاش ميشد تو دام چشمهات ، اسيرهميشه بودم

كاش ميشد منو ميديدي كه دارم برات مي ميرم

نميخوام بي تو بمونم ، چون ديگه چيزي ندارم

كاش مي شد گلهاي عشقم يه گلستاني مي ساختند ،

من ميون دشت گلهام ، تو بالا خورشيد روزهام

كاش مي شد چشمهاي پاكت ، ماه شبهاي دلم بود

ديگه قصه اي ندارم، چون حالا من تو رو دارم

واسه دوست داشتن چشمهات

واسه اون ناز نگاهت

به شكار شب و روزم

باشه اشكالي نداره ، بذار از عشقت بسوزم

طعم شیرین عسل از بوسه است

پاسخ هر بوسه‏ای یك بوسه است

بهترین هدیه پس از یك انتظار

بشنوید از من فقط یك بوسه است

بوسه را تكرار می‏باید نمود

بوسه یعنی عشق و آواز و سرود

بوسه یعنی وصل جان‏ها از دو لب

بوسه یعنی پر زدن یعنی صعود

عشق

                     عشق نمي پرسه تو کي هستي؟       فقط ميگه: تو ماله مني .

                عشق نمي پرسه اهل کجايي؟        فقط ميگه: توي قلب من زندگي مي کني .

            عشق نمي پرسه چه کار مي کني؟    فقط ميگه: باعث مي شي قلب من به ضربان بيفته .

                    عشق نمي پرسه چرا دور هستي؟    فقط ميگه: هميشه با مني .

                   عشق نمي پرسه دوستم داري؟       فقط ميگه: دوستت دارم !

  دوستت دارم چون تنها ستاره زندگی منی 

       دوستت دارم چون تنها ترین مصرع زندگی منی

             دوستت دارم چون تنهاترین عشق منی

            دوستت دارم چون زیباترین خاطره منی

           دوستت دارم چون زیباترین رویای منی

            دوستت دارم چون تمام زندگی منی

       دوستت دارم چون به یک نگاه و هزار دل عاشقتم

                                                      جای قهرو اخم خندیدم تورا

                             بازگفتی اشتباهت دیدم

                                                       گفتمت باشد بخشیدم تورا

                            باز هم این قصه ات تکرار شد

                                                       با رقیبان رفتنت انکار شد

                            آنقدر رفتی که دیگر قلب من

                                                       از تو و عشق تو بیزار شد

                           آن رقیبان یک شبت می خواستند

                                                       زره زره پاکیت می کاستند

                           شب به مهمانخانه ات مهمان شدند

                                                       صبح اما از برت برخواستند

                           آمدی گفتی پشیمانی دگر

                                                       تا همیشه پاک میمانی دگر

                          اندکی از قول تو نگذشته بود

                                                      باز رفتی با رقیبانی دگر

تورا دیگر نمی خواهم نگو دیوانه می باشد

که دیگر خانه ات همچون مسافر خانه می باشد        

منم سرگشته ي حيرانت اي دوست ************** كنم يك باره جان قربانت اي دوست

تني نا ساز از شوق وصل كويت ************** دهم سر بر سر پيمانت اي دوست

دلي دارم در آتش خانه كرده ************** ميان شعله ها كاشانه كرده

دلي دارم كه از شوق وصالت ***************** وجودم را ز غم ويرانه كرده

من آن آواره ي بشكسته حالم **************** ز هجرانت بتا رو بر زوالم

منم آن مرغ سرگردان و تنها ***************** پريشان گشته شد يكباره حالم

ز هر سر بر سرسجاده كردم ******************* دعايي بهر آن دلداده كردم

ز حسرت ساغر چشمانم اي دوست ************** زبان از يكسره از باده كردم

دلا تا كي اسير يـــاد يـــــــــــاري ********** ز هجــــــــــــر يار تا كي داغــــــداري

بگو تاكي ز شوق روي ليلي ******************* چو مجنون پريشان روزگاري

پريشانم پريشان روزگارم ******************* من آن سرگشته ي هجر نگارم

كنون عمريست با اميد وصلت **************** درون سينه آسايش ندارم

ز هجرت روز و شب فرياد دارم ***************** ز بيدادت دلي ناشاد دارم

درون كوهسار سينه ي خود ****************** هزاران كشته چون فرهاد دارم

چرا اي نازنينم بي وفايي ******************* ز مادام با دل من در جفايي

چرا آشفته كردي روزگارم ****************** عزيزم دارد اين دل هم خدايي